Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

"Dziś Twoje imieniny!

Po Twoim odejściu

drzewom mówiłam o rozstaniu,

ale one nie rozumiały,

bo zawsze razem rosną...

Raz tylko dąb przyznał mi rację.

Czy ten dąb rośnie tam jeszcze?

Czy susza tęsknoty powaliła drzewo olbrzymie?

A może grają dla niego świerszcze?

A może drzew przyjaciółka, wiosna,

pociesza go po zimie?

Lecz czasem ptaki usłyszą

jak zapłacze o świcie.

Szumie listowiem i pyta:

"Cóż teraz warte jest życie?"

*Kto odgadnie autora tego pięknego wiersza?

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

Dziś mi tylko łzy zostały,

czy to nie za mało?

Choćbym strugą je wylała,

jeszcze mi zostało.

I choć czasem popłaczę sobie,

to dnia następnego siadam

i wiersz piszę dla poczucia dobrego.

A że wiersze ja układam,

często nawet w snach,

to wiem, że życie jest piękniejsze

nawet i we łzach!

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

"Używaj pókiś młody,

Póki Ci służy świat!

Nie pijaj zimnej wody,

gdyż masz 20 lat!"

Ale dziś już na emeryturce,

co grosze dają Ci,

lecz dzięki synom, córkom,

świat nie jest wcale zły.

Ale już nie podskoczysz,

bo stale coś Ci jest.

Jak nie szwankują oczy,

to boli stary grzbiet.

I leki łyknąć trzeba,

choć wcale Ci nie w smak,

ważniejsze są od chleba

i nie zawsze na nie stać.

I nie wolno schabowego

ani łyknąć czegoś,

jakby było to coś złego,

jak nieproszony gość.

Lecz serce ciągle młode

i nie poddaje się.

I znowu chce wypić wodę,

by móc zabawić się.

*Z dedykacją dla moich dzieci!

Szczęśliwych, Błogosławionych świąt Bożego Narodzenia!

Wiele darów od Bożej Dzieciny!

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

Los wziął Nas dziś w swoje ręce

i robi co chce!

Zimno w domu jak w stajence,

no bo nie ma Cię!

Los Nas wziął dziś w swoje ręce,

okrutny jak kat!

Gdziekolwiek ja się wykręcę,

on za mną za Pan Brat!

Los Nas wziął dziś w swoje ręce,

a i ze mnie drwi!

I "dzień dobry" znów Panience

będą mówić mi!

Mietka żegna Babcia Krysia [*]

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

"Przyjdź do Nas, Jezu!

i nie spóźniaj się!"

Panie Jezu, gdy przybędziesz,

posadź mnie gdzieś w pierwszym rzędzie!

bo nie lubię być na końcu

i wygrzewać się na słońcu,

bo ja będę coś pisała Panu memu.

Wielka chwała!

całe życie to robiłam,

Panu memu zawierzyłam.

Wierzę, że mnie zauważysz,

szczęściem swoim mnie obdarzysz.

Mam też wiersz na powitanie,

tylko przybądź, Dobry Panie!

Wiem, że lubisz rymowanki,

mam dla Ciebie też pisanki.

To dzień Twego Zmartwychwstania.

Cała Polska Ci się kłania!

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

Czarna, granitowa płyta

mokra w deszczu lśni

i choć cała kwiatami pokryta,

ja nie wierzę, że pod nią leżysz Ty.

I znów przyjdzie, Anno, wiosna

i przyniesie złoty kłos,

taki świeży i pachnący

jak Twój piękny kiedyś włos.

Która to już wiosna, Anno?

to już tyle długich lat.

Szukam Ciebie tak co rano.

Szukam Ciebie pośród gwiazd.

Słucham śpiewu jak skowronka,

co przeleciał dawno już.

Zawsze śpiewa mi na łąkach

wśród szumiących łanów zbóż.

Chcę przypomnieć Ciebie, Anno,

że żyłaś, byłaś tu

i śpiewałaś tak co rano,

i pachniały kwiaty bzu.

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

"Otwórzcie drzwi Chrystusowi!" - J.Paweł II

Mam już klucz do Nieba,

łatwiej mi wędrować,

a na dalszą drogę,

Janie Pawle, prowadź!

Mam już klucz do Nieba,

mogę spać spokojnie,

a Ty, Panie Boże,

obdarzysz mnie hojnie.

Mam już klucz do Nieba,

łatwiej mi wędrować,

jeszcze moje zdjęcie,

wysłać mi kazali,

żeby bliscy w Niebie tam mnie rozpoznali...

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

"Moje serce jest zmęczone,

trzeba dać odpocząć mu.

Jutro znowu bić rozpocznie,

serce musi nabrać tchu..."

Serce lata jak szalone,

już nic nie mam na obronę,

zakochałam się, mój Boże!

Przecież wiosna o tej porze,

serce lubi być we dwoje,

bo sam Pan Bóg tak chciał,

by przez życie iść we dwoje,

by ktoś Tobie rękę dał.

Zawsze o tym ja marzyłam,

żeby człowiek nie był sam.

O mój Boże! Com ja winna?

żeś mi takie serce dał...

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

"Pierwsze bzy do Mojej matki niosę,

pierwsze bzy tak pachną jak Twe włosy..."

Więdną moje bzy kochane,

a ja więdnę razem z nimi,

a to szczęście opłakane,

czy je kiedyś naprawimy?

Więdną moje bzy kochane,

żaden kwiat im nie dorówna,

a to szczęście raz nam dane,

to nagroda była główna.

*Dedykuję moim dzieciom.

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

"Spójrz, Adamie! Dług spłacony!

Otworzyłeś śmierci wrota.

Idziesz w Niebo ze świętymi,

do rajskiego, Raj żywota..."

Janie Pawle, dumo Polski!

dumo Matki Częstochowskiej!

Janie Pawle, krzyknij głośno,

dokąd zmierzasz z moją Polską?

Janie Pawle, dumo Polski!

Dumny z Ciebie Naród Polski!

Cały świat Nas dziś podziwia.

O to, Ojcze, Twoja Rocznica!

Janie Pawle, Tyś przykładem!

My pójdziemy Twoim śladem,

aż się w niebie tam spotkamy,

głośno wtedy zawołamy:

"Tyś Nam, kochany Janie Pawle,

dodał wiatru w żagle!

Bo Ty byłeś Nam przykładem,

my pójdziemy Twoim śladem!"

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

Nasza Zosia skoro wstała,

o mamusię zapytała.

Pyta Zosia nieustannie:

"Czemu tyle wody w wannie?"

Pewnie będzie tu kąpanie,

lecz wpierw Zosia zje śniadanie,

żeby miała dużo siły,

żeby rączki buzię myły,

buzię, rączki no i brzuszek.

Tata bacznie się przygląda,

że córeczka taka mądra.

Pewnie wszystko ma po tacie!

A po mamie? Co pytacie.

Piękna jak jej młoda mama.

Jeszcze trochę Zosia sama

zrobi wszystko za mamusię,

a mamusia niech z tatusiem odpoczywa,

przecież Zosia taka żywa,

rączki same rwą się do pracy,

nikt jej tego nie przetłumaczy.

 Oceń wpis  oddane głosy: 1 / 0

"Miłość i smutek wciąż idą w parze
I zawsze trudno rozłączyć je.
Tak jest od wieków, tak zwyczaj każe,
Choć w sercu ciężko, choć sercu źle..."

Choćby i sto wiosen, będę czekał.

Chociaż wiem, żem poszedł,

nie narzekam.

Jeszcze wszystkie zimy

będę czekał, aż się połączymy.

Będę czekał.

Choćby i sto wiosen, będę czekał.

Choć ktoś powie "osioł",

będę czekał.

Choć do przyszłej zimy,

będę czekał aż się połączymy,

więc nie zwlekaj!

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

"Dzień już wyśpiewał swój koncert,

zaprosił ptaki do swych gniazd,

a serce słuchać pragnące czegoś,

na bis z partytury gwiazd.

Refren dobrze znajomy

pieści pamięć minionych dni,

składa w akord stęskniony

dwoje rąk, dwoje serc, dwoje łez.

To nieprawda, że odeszłaś w nocy.

Chcę usłyszeć choć echo Twych słów.

To nieprawda - znajdę taką moc,

byś wróciła muzyką tu znów.

Dla Ciebie światełkiem płonie dłoń,

znajdziesz drogę przez najgęstszy mrok.

Dla Ciebie zapalę miliony słońc."

Kto odgadnie autora tych słów?

*14-ego marca mija 31 lat od tragicznej śmierci Anny Jantar...

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

Zobacz, że Dziewczyno,

jak pięknie drzewa mokną!

A tu gołąb biały usiadł na me okno.

Co chcesz mi powiedzieć, gołąbeczku  mały?

A na moje ręce wszystkie przyleciały.

"Gołąb wiosnę wita", mawiała matula,

"Daj mu garstkę żyta, bo głodny bidula".

Pokaż swe źrenice, gołąbeczku biały!

Odkryj tajemnice, bo czekam dzionek cały!

Znikąd żadnych wieści.

Kto mi je przyniesie?

Fiołeczki i przylaszczki zakwitły już w lesie.

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

"Miłość nie umiera,

miłość żyje w Nas,

jak uśpione drzewa, jak zielony las..."

Odkąd Ciebie nie ma,

zmienił się nasz świat.

Odkąd Ciebie nie ma,

nawet więdnie kwiat.

Chociaż Ciebie nie ma,

wciąż Cie wspominamy.

Chociaż Ciebie nie ma,

wszyscy Cię kochamy.

Chociaż Ciebie nie ma,

szklanka stoi pusta.

Chociaż Ciebie nie ma,

wciąż stęsknione usta.

Chociaż Ciebie nie ma,

wszędzie Twoje zdjęcia.

Chociaż Ciebie nie ma,

padam Ci w objęcia.

 Oceń wpis  oddane głosy: 1 / 0

Kobieta w świecie dziś dużo znaczy.

Kobieta w świecie swe miejsce ma.

Powiedz mi, dziewczyno,

czemu porzucasz wieś?

Ptaki już śpiewają

i o Ciebie pytają,

a Ty poszłaś precz.

Powiedz mi, dziewczyno,

czemu porzucasz wieś?

Wiosna cała w kwiatach,

panowie w krawatach,

a Ty poszłaś precz.

Powiedz mi, dziewczyno,

czemu porzucasz wieś?

Już pachną jaśminy,

piękne oziminy,

a Ty poszłaś precz.

Powiedz mi, dziewczyno,

czemu porzucasz wieś?

Wszystko pachnie wiosną,

kwiaty wszędzie rosną,

a Ty poszłaś precz.

Powiedz mi, dziewczyno,

czemu porzucasz wieś?

Dom Ci postawiłem,

że czasem wypiłem...

Czy to jakiś grzech?

* Wiersz dedykuję Ewie i Wiesiowi.

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

"Nie rusz, Andziu, tego kwiatka!

Róża kole - rzekła matka.

Andzia mamy nie słuchała,

ukłuła się i płakała."

A ja piszę moje wiersze

i układam do koszyczka,

a jak dużo ich napiszę,

to się znajdzie i różyczka.

No bo "róża" - kwiat Maryji,

Ona jedna i jedyna

piękną różę też dostała.

Lecz dlaczego, Panie Boże,

róża piękna i wspaniała,

kolce również otrzymała?

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

"Przyszłabyś, Ty Wiosno!

rozchmurzyła Nas,

bo Nam ciągle smutno,

smutno w każdy czas."

Urodziłam się w marcu,

gdy się wiosna budziła,

późno było już w skarbcu,

bieda wszędzie gościła.

Ale ludzie, oj ludzie,

inni byli niż teraz.

Piosenki piękne nucili,

nikt nie płakał, nie gderał.

Urodziłam się w marcu,

drzewa pąki puszczały,

słonko było wysoko

i gałązki pachniały.

Wszędzie było zielono

i dni były już długie,

boćki gniazda lepiły

i ktoś orał już pługiem.

Urodziłam się w marcu,

mama zawsze mówiła,

że przednówek jest, córko!

i bieda często gościła.

Ale ludzie, oj ludzie,

inni byli niż teraz,

piosenki pięknie nucili,

nikt nie płakał, nie gderał...

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

"Nie wiedziałem, dobry Boże,

że się tyle zdarzyć może,

że Cie kiedyś, Drogi synku,

będę miał.

Dałeś boże łask mi tyle,

choć nie zawsze piękne chwile

w życiu są.

Lecz nie skarżę się, Panie Boże,

bo co człowiek chcieć może.

gdy dobry los dał,

co dla mnie miał:

Dam Ci plecak pełen marzeń,

grać nauczę na gitarze,

byle bym Cię, drogi synku,

zawsze miał!

Na kolanach Cię przeniosę

przez świat,

byle bym Cię, drogi synku,

zawsze miał!"

* Dedykuję ten wiersz memu drogiemu prawnukowi Emanuelowi z okazji 10-tych urodzin!

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

"Pan Wieczernik przygotował,

swój zaprasza Lud..."

Już mnie siły opuściły,

ale Ciebie, Jezu, mam.

Ty z pomocą w jednej chwili

przyjdziesz, Jezu, Nam!

Już mnie siły opuściły,

takie prawo jest naturą,

ale z Tobą, dobry Jezu,

ja przenosić mogę góry.

Już mnie siły opuściły,

jak pogodzić mam się z tym?

I świat stał się mniej mdły,

ja to czuję z każdym dniem.

* Dedykuję ten wiersz Dziadzi i Basi!